Hec Leemans laat Fernand trouwen in de strips van FC De Kampioenen! FC De Kampioenen is een stripreeks door striptekenaar Hec Leemans, gebaseerd op de gelijknamige succesrijke komedieserie op de Vlaamse openbare televisie. Zowel de scenario's als de personages moesten de sfeer van de televisiereeks uitstralen. FC De Kampioenen is dan ook vooral een humoristische strip. De reeks begon in 1997 en was een schot in de roos, die vanaf het eerste album Zal 't gaan, ja? een groot succes kende. De albums worden uitgegeven door de Standaard Uitgeverij. Hoe bent u 'verkozen' als auteur van de stripreeks rond FC De Kampioenen? Ik ben zelf naar de Kampioenen toegestapt in 1997. En ze zagen het vrij vlug zitten om een stripbewerking te laten maken. Dat ik ook al bekend was als auteur van BAKELANDT, heeft zeker meegeholpen. Ik deed op dat moment al 22 jaar Bakelandt, dus had ik al iets bewezen, ik was geen "groentje". Maar na zoveel jaar realistische strips, wou ik eens iets komisch doen. Vandaar de Kampioenen. Is het niet moeilijk om bestaande personages te tekenen? En wat zijn nu eigenlijk de moeilijkste personages om te tekenen? Het is moeilijk om de personages te tekenen, maar alles is eigenlijk moeilijk. Vooral in het begin heb ik lang geworsteld met die karikaturale figuren. Het duurde een tijd vooraleer ik hun juiste vorm gevonden had, omdat ik vooral gewend was om realistisch te tekenen. Dat is iets wat ik van nature graag en vrij makkelijk doe. Karikatuur is voor mij een pak moeilijker, ook al denken veel mensen vaak het omgekeerde. De acteurs hebben mij in het begin tips gegeven over hun personages. Ook over het karakter van de personages. Doortje wees mij er bijvoorbeeld op dat haar lippen altijd vuurrood zijn. dat lijkt een detail, maar voor de herkenbaarheid van het personage is dat belangrijk. Dus zorgen we ervoor dat dit niet vergeten wordt bij het inkleuren. Voor de rest leer je natuurlijk in de loop der jaren de figuren door en door kennen. Een moelijkheid bij de Kampioenen was, dat de acteurs in de loop der jaren ouder zijn geworden en dus fysiek veranderden. Ik heb dat min of meer gevolgd in de strip. Markske was in het begin bvb. een lange magere slungel. Nu heeft hij wat meer vet om de heupen. Uit wat haal jij je inspiratie om telkens zo'n leuk album te tekenen en schrijven? Ik zeg altijd, zoals Maurice: "Het is van moeten". Als je op vrijdag klaar bent met een album, moet je op maandag (of vaak zondag al) met iets nieuws beginnen. Want de uitgever, de drukker en het publiek wachten niet. Dus gaan zitten en werken is de boodschap. En dan is het bij mij zo, dat er altijd wel een ideetje volgt. En uit het ene wordt het andere geboren, door associatie. Het is dus vooral hard werken! Vele fans vinden het spijtig dat er "maar" 4 tot 5 stripalbums verschijnen per jaar, omdat ze het vele werk aan een stripalbum onderschatten, wat zijn eigenlijk de verschillende facetten om tot één afgewerkt stripalbum te komen? Vier of vijf albums is natuurlijk al behoorlijk veel. Het zou onmogelijk zijn om nog meer Kampioenenalbums te maken, tenzij we met een grote studio beginnen. Want ik werk natuurlijk niet alleen. Tom Bouden helpt mij bij het tekenen en inkten van de strip en soms geeft hij een ideetje. En dan is er nog een coloriste. Luc van Asten en Wim Swerts helpen mij bij de zoekboeken en het restaureren van oude verhalen. Sinds kort herwerk ik een paar oude albums. Die zullen de volgende jaren in hun vernieuwde versie verschijnen. Het werk begint bij mij, natuurlijk. Eerst het idee vinden, een korte inhoud schrijven, daarna het scenario voor een deel uitwerken. Dan pas beginnen tekenen. Het basiswerk van de tekeningen doe ik zelf. Opzet, compositie, houdingen en expressie van de personages, opschetsen van het decor. Ik inkt ook een deel van de personages. Daarna gaat alles naar Tom Bouden, die verder afwerkt in inkt. Als dit werk achter de rug is, worden de tekeningen gescand en op computer ingekleurd. Tenslotte kijk ik de kleuren na en verbeter ik ze waar nodig. Dan kan alles naar de uitgever en de drukker. Maar dan zijn we al twee-en-een halve maand verder. Sinds 2007 verschijnt er één luisterstrip per jaar, wie kwam eigenlijk op dit leuk idee? Dat was een schitterend idee van Marijn Devalck en ik ben hem daar zeer dankbaar voor! We gaan er ook mee door: ook volgend jaar komt er een album met luister-cd, waarvan ik nu al de titel kan meegeven: FERNAND GAAT TROUWEN. Waarschijnlijk heb je ook een favoriete strip, welke is dit en waarom? Dit is een moeilijke vraag. Er zijn heel wat leuke albums. Gelukkig maar. MISS MOEIAL, SERGEANT CARMEN, XAVIER IN DE PUREE... Ik heb niet echt een favoriet album. Ik probeer steeds van het eerstvolgende mijn favoriet te maken, dus een goed album. En dat is nu SUPERMARKSKE IS WEER FIT, het verhaal waaraan ik moet beginnen werken.

Interview: Hec Leemans stuurt Markske de ruimte in! Lust Hec Leemans mozarella? Gaat ie graag eens een pretpark bezoeken? Kan je helemaal opgegeten worden door een krokodil? Vragen die onze jongste Stripelmagazine-reporter - 10 jaar - afvuurde op Hec Leemans na enthousiast het 59ste album van FC De Kampioenen 'De Afronaut' gelezen te hebben. En hij kreeg meteen de mooiste antwoorden terug. Het laatste antwoord hebben we niet op het einde geplaatst maar zetten we hier als start van dit gesprek neer. "Ik hoop dat ik u nog vaak mag interviewen, meneer Leemans." Waarop de FC DE Kampioenen-tekenaar antwoordt: "ja hoor!". Er staan ons nog mooie tijden te wachten. Wat vond u leuk aan Afrika dat u het opnieuw gebruikt hebt? Hec Leemans: Het onderwerp diende zichzelf aan... Ik vond eerst de titel: DE AFRONAUT. Daar vloeide de connectie met Afrika en de link naar het vorige "Afrikaverhaal" uit voort... Zo gaat dat soms. Bent u al eens in Afrika geweest? Nooit, en op mijn gevorderde leeftijd ook niet van plan om ooit te gaan. Ik vind het mooi op foto, film en dvd en ik kan genieten van de dia's van mensen die er wel geweest zijn, maar de gedachte aan de hoeveelheid ziekten en ontberingen die je daar kunt oplopen, schrikt mij af. Maar ik geef toe dat het een vreselijk vooroordeel is. Waarom Markse in de hoofdrol? Omdat Markske hiervoor het meest geschikte personage was. En om de zoveel albums wil ik hem eens de hoofdrol geven. Markske is mijn lievelingspersonage. Wie is jouw lievelingspersonage? Ik heb niet echt een lievelingspersonage. Maar bij signeeracties moet ik vaak Markske tekenen. Hij is beslist populair. Kan het echt dat Markske helemaal in een krokodil gaat? Er zijn gevallen bekend van krokodillen die volledige mensen opeten. Daar bestaan beelden van. Het probleem is: één keer in de muil van dat beest, raak je daar eigenlijk niet meer uit. Hoe heb jij geleerd zo'n mooie Afrikanen en Afrikaanse beeldjes te tekenen? Dat is nu de verdienste van Tom Bouden, mijn assistent. Die beeldjes heb ik aan hem overgelaten. Hij gebruikt daar natuurlijk documentatie voor. Zo zou ik het zelf ook doen. Waarom NM'Ozarella als naam? What's in a name? We hadden een naam nodig. Hebt u al iets verzonnen voor uw 60ste strip? Wat hebt u verzonnen? De 60 ste strip is al naar de drukker en verschijnt binnen 6 weken. De Erfenis Van Maurice. En de acteurs hebben weer de moeite genomen om het verhaal op CD in te lezen. Er zit dus een CD bij het album. Zeg het voort! Lust u wel of niet mozarella (soort kaas)? Ik eet graag mozarella caprese. Kaas en tomaten. Het leek me moeilijk om het te tekenen; was het ook moeilijk? Wat vond u het moeilijkste? Ik zeg altijd (zoals Maurice): àlles is moeilijk om te tekenen, als je het goed wil doen. Je beste vriend is je gom. Als het niet goed is, uitgommen en herbeginnen. Desnoods tien keer. Tekenaars die denken dat ze er iets in één keer kunnen opgooien, zijn misschien geen goede tekenaars. Je moet streven naar maximale resultaten: compositie, houdingen, verhoudingen, beweging, expressie enz... Als je de platen van Franquin ziet, merk je hoe vaak hij gegomd heeft en zijn tekening verbeterd heeft. Ook al lijkt het achteraf alsof het er zo in één beweging is opgesmeten! Dat is het echte werk. Als ik meer tijd had, zou ik heel vaak herbeginnen. En heb je er veel werk aan om zo'n strip te maken? Hoelang ben je er mee bezig? Voilà, dat zeg ik net. Wij staan op strenge deadlines, dus we kunnen maximaal zo'n twee maanden aan een album werken. Dan moet het naar de drukker. Eigenlijk is dat te weinig tijd. Hoeveel strips bent u nog van plan te maken? Hoezo? Steekt het je tegen? Wil je liever dat ik stop? Als het aan mij ligt, nog honderden. Tenzij ik over vijf jaar met pensioen ga. (Grapje! Ik heb net een atelier gebouwd en om dat af te betalen moet ik minstens nog 30 jaar werken!) Gaat u graag naar een pretpark? En doet u dan ook zo een wilde dingen er op? Wordt u dan ook duizelig net zoals de Afrikanen in uw boek? Ik ga nooit naar een pretpark en ik kruip nooit in die tuigen. Ik denk niet dat het me veel zou doen, maar ik vermijd het liever. Bedankt en ik wens dat je nog veel strips kan maken! Dat zei ik al: nog honderden, hoop ik!

Interview: Hec Leemans verjongt zijn Kampioenen weer in het 58ste FC De Kampioenen-album! Hoe populair kan de meest bekende, strippende amateurvoetbalploeg nog worden nu onze Rode Duivels besloten hebben even goed als hun voorbeelden te spelen? Hec Leemans blijft genoeg inspiratie halen om nog ettelijke verhalen aan het 58ste album te plakken. In dit verhaal gaan we weer terug - remember het 42ste album - naar de jeugd van de Kampioenen en een geheim dat ze uiteraard begraven hebben onder het voetbalterrein. Tijd voor schattenjager Fernand? Niet vooraleer we Hec Leemans zelve nog even aan de tand voelen! Piratenspelen, boomhutten bouwen, schatten verstoppen,… Als we de jeugd van de Kampioenen bekijken in dit album, zien we dan ook een klein beetje jeugd van Hec Leemans? Het buiten spelen met een groep vrienden, de rivaliserende buurtbende, de fantasie die bloeit? Hec Leemans: Nee, ik was een binnenzitter. Op mijn kamer met mijn boekjes. Of bij een vriend... met de boekjes alweer. Maar ik ging ook wel eens buiten spelen of fietsen. Ik maakte lange fietstochten. Het is niet de eerste keer dat je het gedaan hebt maar toch deze vraag: hoe moeilijk is het om al die Kampioenen – ook zij die een tijd niet meer in beeld zijn geweest – als 12-jarigen af te beelden? Welk personage was het moeilijkst om te ‘verjongen’? Het gekke is dat ze in hun "jonge" vorm soms wat wisselen van leeftijd. Soms heb ik de indruk dat ik ze wat te oud teken. Hoewel. Ze zijn in deze strip ergens tussen de 11 en 16 jaar. Afhankelijk van het personage. Doortje is nog een peuter natuurlijk. Grappig was dat Carmen blijkbaar vroeger niet verliefd was op Xavier. Heb jij enig idee wanneer dat wel gebeurd is? Of krijgen we daar ook nog een heel verhaal rond? De bedoeling is dat we in een derde "Kampioentjes"-album die verhalen nog vertellen... Dus wait and see. Kijk, dat horen we graag. Zo terug in het verleden kruipen van De Kampioenen geeft je de gelegenheid van oude personages terug vanonder het stof te halen met DDT bijvoorbeeld dan ook al meteen op de cover. Welk personage dat in de loop der jaren door welke reden dan ook verdwenen is, krijgt en speciale plaats in je tekenhart? En waarom? Ik teken ze allemaal even graag en ze zijn allemaal even makkelijk of even moeilijk, naargelang. Tekenen is namelijk werk. Je concentreert je dus op datgene waarmee je op een gegeven moment mee bezig bent. Dat kan een personage zijn, of een vliegtuig, of een auto. Ik heb geen speciale voorkeuren. Het personage dat een speciale plaats heeft, is NINO. Maar dat is een ander verhaal. Nog een ander verhaal dan. Weet jij nog hoe je eerste pintje bier smaakte? Zoals het nu nog steeds smaakt. Maar ik ben niet zo'n bierdrinker. Ik drink water, koffie en wijn. Met mate. Bier smaakt me wel eens in de zomer. Maar dan zal het bij één glas blijven. Ik vind het zo'n grote plas om op te drinken. Wanneer ik in Gent naar een bepaald cultureel café trek om teksten te schrijven, drink ik wel eens een Brugs witbier. Meestal kom ik daar dan bekenden tegen en komt er van schrijven niet veel. Wat me eigenlijk voor de eerste keer is opgevallen, kan het zijn dat je ook de vaste figuranten uit de Kampioenencast een rol geeft in je strip? Hoe reageren die mensen daar op? Ik weet niet precies wie je bedoelt? Van de Sijpe? Of de anonieme voetballers? Die anonieme voetballers bedoel ik. Ik heb daar nog nooit met hen over gepraat. Ik veronderstel dat ze dat leuk vinden. Kunnen we van dit album stellen dat het een soort vervolg is van het 42ste album ‘De lastige kampioentjes’? Waarom heb je 16 albums gewacht tot je de idee van de jeugd der kampioenen verder hebt uitgewerkt? Het is zeker een vervolg. De bedoeling is minstens een trilogie te maken. Er komt dus nog een album, maar wanneer weet ik niet. Er moet voldoende tijd liggen tussen de albums. Misschien in 2011... Ik ben geen kenner van De Kampioenenstrips – ik hou ervan liefhebber te zijn – maar kan het zijn dat je met Carmen en Xavier, Boma en Markske het meeste doet? Een avontuur rond het koppel Doortje en Pol is iets minder voor de hand liggend? Pol heeft toch een belangrijke rol in de meeste verhalen en in 'De Nies van Neus' speelde hij de hoofdrol. Maar een album rond het koppel Pol/Doortje of Pascale/Maurice zou er eigenlijk eens moeten komen. Daar ben ik het mee eens. Ik probeer de rollen zo eerlijk mogelijk te verdelen. In een volgend album draait het rond 'De erfenis van Maurice'. Maar daarin doet iedereen mee in min of meer gelijke mate. Ik heb 10 à 12 personages, en dat maakt het erg moeilijk om scenario's te schrijven.